ଛତା, ବିଶ୍ୱାସର ଛାତଟିଏ । ସିଏ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଅଛି ତ ରୋକିନେବ ବର୍ଷାର ଟୋପାଟିକୁ - ସେ ବର୍ଷା ଲୁହର ହେଉ ବା ଆଷାଢ଼ର। ମର୍ଣିଂୱାକ୍ ସାରି ବାପା ଫେରୁଥିଲେ । ହାତରେ ଧରିଥିଲେ ପୁରୁଣା ରଙ୍ଗଛଡା ମାଟିଆ ଛତାଟେ । ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଗଲେଣି ବାପା। ନିଷ୍ପ୍ରଭ ଦିଶୁଥିଲେ ସେ - ଛତାଟି ପରି ଟିକେ ପୁରୁଣା, ଟିକେ ଲୋଚା କୋଚା - ସଂସାର ଚାପରେ । ଦାଣ୍ଡ ଘରେ କଣିକିଆ ଖଟଟି ଉପରେ ଗଡୁଥିଲି …
Category: Uncategorized
ଆଞ୍ଜୁଳାଏ ସ୍ମୃତି
ଅଫିସ୍ ଟେବୁଲ୍ ଡ୍ରୟର୍ ଭିତରେ ଦ୍ରାକ୍ଷାର ଫଟୋଟିକୁ କେବେ ରଖିଥିଲେ ସେ ? ନୀଳାଦ୍ରିଙ୍କ କପାଳରେ ବିନ୍ଦୁ ବିନ୍ଦୁ ଝାଳ । ଚଉତିରିଶ ବର୍ଷ ବିତିଗଲାଣି ଏ ଭିତରେ । ସେଇ ଏକା ଅଫିସ୍ ରେ, ଏକା ଡେସ୍କରେ । ଏମିତି ବୋଧହୁଏ ଅଳ୍ପ କିଛି ଲୋକଙ୍କ ଭାଗ୍ୟରେ ଘଟୁଥିବ!! କାହା ଭାଗ୍ୟରେ ଘଟୁଥିବ କି ନା କେଜାଣି !! ନୀଳାଦ୍ରି ଫଟୋଟିକୁ ଡ୍ରୟର୍ ରୁ କାଢି ହାତରେ ଧରିଲେ କିଛି ସମୟ । ଫଟୋରେ ଥାଇ …
ପଞ୍ଜୁରି
ଆଙ୍ଗୁଠିରୁ ନିର୍ବନ୍ଧ ମୁଦିଟି କେତେବେଳେ ଖସି ପଡ଼ିଲା ମୁଁ ଜାଣି ପାରିନଥିଲି । ଆଜି ଶେଷ ଦିନ ପରୀକ୍ଷା ଥିଲା । ଅନର୍ସ ଶେଷ ପେପର୍ । ଇଂରାଜୀ ଅନର୍ସ ନେଇ ପଢ଼ିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିଥିବା ମୋ ବାପା ଏବେ ସ୍ୱର୍ଗରେ । ବଡବାପାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାର ଦାସ ଆମେ ସମସ୍ତେ – ବୋଉ, ଭାଇ ଆଉ ମୁଁ । ଭାଇ ଖୁବ୍ ଚାହୁଁଥିଲା ମୁଁ ଆଗକୁ ପଢେ, ବହୁତ୍ ନାଁ କମାଏ - ମୋର ସବୁ ଆଶା …
ପାଦଟିଏ ପଛକୁ …..
ବାଲିଘରଟିକୁ ଆଉଟିକେ ସଜାଡି ନେଇ ସୁରମା ଚାହିଁଲା ସୁବଳ ଆଡ଼କୁ । ତାର ସରଳ କୋମଳ ନିରୀହ ଆଖିରେ ଆଖିଏ ସ୍ବପ୍ନ । ସୁବଳ ହସିଲା ଟିକେ, କହିଲା-"ମୁଁ ବଡ ହୋଇଗଲେ ତତେ ବାହା ହେବି" । କୁନି ଛାତିରେ ଛାତିଏ ବିଶ୍ୱାସ ତା' କଣ୍ଠ ସ୍ବରକୁ ଗମ୍ଭୀର କରିଥିଲା ।ସୁରମା ହସିଲା ଏଥର ହିଁ ହିଁ ହୋଇ । ଶବ୍ଦ କରି ।-"ଧେତ୍, ତୁ ଆଗ ବଡ଼ ହୋଇଯାଆ "।ଦୁହେଁ ନଇଁ ପଡ଼ିଥିଲେ ଏବେ ଏବେ …
ମିଠା ସ୍ୱର
ପାଣି ଗ୍ଲାସ୍ ଟା ଟେବୁଲ୍ ଉପରେ ଏକରକମ କଚି ଦେଇ ସୁରୁଚି ଦୁମ୍ ଦୁମ ହୋଇ ଚାଲିଗଲେ ରୋଷେଇ ଘର ଭିତରକୁ । ବାବାରେ ଆଜି କଣ ଏତେ ରାଗ ! ଅଫିସ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିଲି ମୁଁ । ଶ୍ରୀମତୀଙ୍କ ରାଗ ଦେଖି ନଦେଖିଲା ପରି ଜଳଖିଆ ଖାଇବାରେ ମନ ଦେଲି । ସୁରୁଚି ଚୂଲି ପାଖରେ ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ଉପରେ ରଖିଥିବା ଫୋନ୍ ଟିକୁ ଉଠେଇ ଆଣି ମୋ ଆଡକୁ ଆସୁଥିଲେ ହଠାତ୍ ରହିଯାଇ ପଛକୁ …
ପ୍ରତୀକ୍ଷା
"ଛୁଆଟେ - ସେ ଅବା କଣ ବୁଝିବ?" - ବାପାଙ୍କ ସ୍ୱର ନରମ ଶୁଣା ଯାଉଥିଲା ।ମାଆ ବୋଧହୁଏ ବୁଝୁନଥିଲେ । ବିରକ୍ତି ତାଙ୍କ ସ୍ୱରକୁ ଅଧିକ ଋକ୍ଷ କରିଦେଉଥିଲା ।ପୀହୁ ଦୁଇ ହାତରେ ବନ୍ଦକରିଦେଲା କାନ । ଉଦାସ ହୋଇ ଯାଉଥିଲା ତା' ମନ । ଆଖିରେ ଚିକ୍ ମିକ୍ ହେଉଥିଲା ଲୁହ ଦି' ଟୋପା । ଫ୍ରକ୍ ର ଘେରକୁ ଉଠେଇ ନେଇ ଆଖି କୋଣରୁ ଲୁହତକ ପୋଛି ନେଲା ସେ । ଏଥର …
ଧୋତି
ଜେଜେଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ନାତୁଣୀ ବୋହୂ ଅର୍ଥାତ୍ ଆମର ଏବେ ଏବେ ବାହାହୋଇ ଆସିଥିବା ଭାଉଜ, ଉପହାର ଆଣିଥିବା ସେ ନୂଆ ପ୍ୟାଣ୍ଟ ସାର୍ଟ ହଳକ ଦେଖି ଆମେ ସବୁ ଖୁସି ହୋଇଗଲୁ । ଜେଜେଙ୍କ ମୁହଁ କିନ୍ତୁ ଶୁଖି ଯାଇଥିଲା । ତାଙ୍କ ମୁହଁର ସେ ଦୁଃଖୀ ଦୁଃଖୀ ଭାବଟି ସ୍ପଷ୍ଟ ବାରି ହୋଇ ପଡ଼ୁଥିଲା । ପୌରାଣିକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଦେଖିବାକୁ ଜେଜେ ଓ ଜେଜେମା' ଭଲ ପାଆନ୍ତି । ଆଉ ସେମିତି କିଛି ସିନେମା ଆସିଲେ …
ପ୍ରତ୍ୟୟ
‘ମିଛ, ମିଛ, ମିଛ’ - କାଠଗଡାର ବାଡ ଉପରକୁ ଝୁଂକିପଡି ଚିତ୍କାର କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲା ସବିତା । ଓଃ, କଣ୍ଠରୁଦ୍ଧ ହୋଇଯାଉଥିଲା ତା’ର । ସାମାନ୍ୟ ଶବ୍ଦଟିଏ ବି ବାହାରୁନଥିଲା ତା’ ପାଟିରୁ । ଆଖିରୁ ଝରିଯାଉଥିଲା ଧାରଧାର ଲୁହ । କିଏ ଯେମିତି ଚାପିଧରିଥିଲା ତା’ ସ୍ୱରତନ୍ତ୍ରୀକୁ। ସବିତା ମିଛେଈ, ସେ ସବୁବେଳେ କେବଳ ମିଛ ହିଁ କହେ । ଡାହାମିଛ କଥାଗୁଡାକ ଗୁନ୍ଥିଗୁନ୍ଥି କହିପାରେ ସେ । ମିଛ କହିବାରେ କେମିତି ଗୋଟେ ଆତ୍ମସନ୍ତୋଷ …
ଭୋକ
ଶାଳପତ୍ର ଠୋଲାରେ ପାଞ୍ଚ ଟଙ୍କାର ଘୁଗୁନି କିଣି ପୁଅକୁ ଧରେଇଦେଲା ଗୁରେଇ । ସେତିକିବେଳୁ ଛୁଆଟା ଡାହାଣାଙ୍କ ପରି ଚାହିଁ ରହିଥିଲା ପିତେଇ ସାହୁର ସେ ବଡ ରସ ହାଣ୍ଡିଟାକୁ । ତା’ ଭିତରେ ନାଲିପାଣିରେ ଡୁବ ଖାଉଥିବା ଚେପା ଗିନାଟିରେ ଦି’ଟା ଆଳୁ ଆଉ ହାତ ଗଣତି ମଟର୍ କେତେଟା ମଝିରେ ମଝିରେ ହାତ ବୁଡେଇ ଟାଣିଆଣୁଥିଲା ପିତେଇ । ତା ଉପରେ ଯନ୍ତ୍ର ଚାଳିତ ପରି ଛିଞ୍ଚି ଦେଉଥିଲା କଟା ପିଆଜ ସହିତ ଖୋଲାମେଲା …
ବେରିଙ୍ଗ ଚିଠି
‘ତୁ ମତେ କଥା କହିଲା ପରି ଚିଠି ଲେଖିବୁ' ।'ମକର ଏମିତି କଣ କହୁଛୁ? କଥା କହିଲା ପରି ମାନେ?' ମୁହଁରେ ସାମାନ୍ୟ ହସ ଫୁଟେଇ ମକର କହିଲା 'ମାନେ ହେଇ ଯେମିତି ଏବେ କହୁଛୁ । ଚିଠିରେ ଠିକ୍ ସେମିତି ଲେଖିବୁ । ମନେହେବ ଯେମିତି ତୁ କୁଆଡେ ବି ଯାଇନୁ । ଏଇଠି ବସିଛୁ ମୋ ପାଖରେ ଆଉ ମତେ କହୁଛୁ ତୋ କଥା' । ମୁଣ୍ଡର ସ୍କାର୍ଫ କୁ ସଜାଡୁ ସଜାଡୁ ମକର …
