--- "ବୋଉ, ଏ କଂସାବେଲାଟିକୁ ଧରି କାହିଁକି ବସିଛୁ ? ଦେ, ଦେଲୁ ମତେ। ହାଣ୍ଡିଶାଳରେ ରଖିଦେବି"। ଡାକ୍ତରଖାନାରୁ ଆଣିଥିବା ପାଲଟା ଲୁଗାତକ ଗାଧୁଆଘରେ ରଖି ଆସୁଆସୁ, ସଦାନନ୍ଦ କହିଲା ଆଉ ନଇଁପଡି ବେଲାଟି ବୋଉ ହାତରୁ ଧରିନେଲା ।--- "ନାଇଁରେ କାବେଡା, ବେଲାଟା ଏଇଠି ମୋ ପାଖରେ ଥାଉ । କେତେବେଳେ ବି ତୁ ଖବର ନେଇଆସିବୁ ଡାକ୍ତରଖାନାରୁ । ପୁଅଟିଏ ହେଲେ, ଏଇ ବେଲାଟିକୁ ଭୂଇଁରେ କଚାଡି ଭାଙ୍ଗିଦେବାକୁ ପଡିବ ନହେଲେ ପା ନଜର …
ମହକ
‘ଯେତେବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ପହିଲି କିରଣ ଖେଳେଇ ହୋଇପଡେ ଘର ଦୁଆର ଦାଣ୍ଡ ଅଗଣା, ଠିକ ସେତିକି ବେଳେ ତୋ ଜେଜେବାପା ସାଇକେଲରେ ଖବର କାଗଜ ଆଉ କ୍ଷୀର ଝୁଲେଇ ପହଞ୍ଚିଯାଆନ୍ତି ଘରେ’ । 'ଏତେ ସକାଳୁ?' - ହାଇ ମାରୁମାରୁ କହିଲା ବାବୁଲା । 'ହଁ ରେ ବାପା, ଏତେ ସକାଳୁ । ସେତେବେଳକୁ ମୁଁ ପା' ଘର ଦୁଆର ଖରକି, ଗାଧୋଇ ପାଧୋଇ ପୂଜା ଫୁଲ ତୋଳି ସାରିଥାଏ' । 'ଏତେ ସକାଳୁ?' ନାଇଟ୍ …
ସାଥୀ
କାଠିକୁଟା ଜମେଇ ବାଲକୋନୀକୁ ଖୋଲିଥିବା ଝରକା ଉପର ପାରାପେଟ୍ ଉପରେ ପାରାଟି ତା’ର ଘର ଗଢି ସାରିଥିଲା । ମାସେ ପରେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଚି ସୁନନ୍ଦା । ବାଲକୋନୀରେ ଇତସ୍ତତଃ ହୋଇ ପଡିଥିବା କାଠିକୁଟା ଓ ପିମ୍ପୁଡ଼ି ଧାର ଲାଗିଥିବା ଖାଦ୍ୟାଂଶକୁ ଦେଖି ଅସଜ ଦେହରେ ନିଶୁଣି ପକେଇ ଚଢିଥିଲା ସେ ପାରାବସାଟିକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେବାକୁ ତ ଦୁର୍ବଳିଆ ପାରାଟି ଧଳାଧଳା ଅଣ୍ଡା କେତୋଟି ଉପରେ ବସିଥିବାର ଦେଖିବା ପରେ ସେତକ ସଫାକରି ଫୋପାଡି ଦେବାକୁ ଆଦୌ …
ଚରିତ୍ରହୀନା
ରାସ୍ତା ସେପାଖ ଲାଇବ୍ରେରୀଟିର ଲମ୍ବି ଯାଇଥିବା ପାହଚ ଉପରେ ଏଇ କେଇଦିନ ହେବ ମୁଁ ଦେଖୁଛି ତାକୁ । କିଛି ମାସ ତଳେ ଲାଇବ୍ରେରୀଟିଏ ତିଆରି ହୋଇଛି ଏଠି, ମୋ ଅଫିସର ଅନତି ଦୂରରେ । ଶୁଣିଛି, ଲାଇବ୍ରେରୀଟିକୁ ଗଢ଼ିବା ପଛରେ ଅଛି ବହିକୁ ଭଲ ପାଉଥିବା କେତେଜଣ ମଣିଷଙ୍କ ଉଦ୍ୟମ । ସେମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ଜଣଙ୍କଘରେ କାଚ ଆଲାମାରିରେ ସେ ସଜାଡି ରଖୁଥିବା ଅଳ୍ପ କିଛି ବହିକୁ ନେଇ କୁଆଡେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଏ ଲାଇବ୍ରେରୀଟି …
ସ୍ମାର୍ଟଫୋନ୍
ଯାତ୍ରା ବହୁତ୍ ଲମ୍ବା ଥିଲା । ସିଟକୁ ଆଉଜି ବସ୍ ର ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତେ ଶୋଇପଡ଼ିଥିଲେ । ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ, ଅସ୍ଵସ୍ତିକର ମୁହୁର୍ତ୍ତଟିଏର ସାମ୍ନା କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନଥିଲେ କେହି । ବସ୍ ଚକ ପଙ୍କଚର ହୋଇଯିବ ରାସ୍ତା ମଝିରେ, ତା ପୁଣି ରାତିଅଧରେ । ଓଃ,ଏହାଠୁ ବଳି ବିରକ୍ତିକର, କ୍ଲାନ୍ତ ସମୟଟେ କଳ୍ପନା କରାଯାଇ ନପାରେ । ଅଥଚ ସେମିତିହିଁ ହୋଇଥିଲା । ଅନୁପ ଅନ୍ୟ ସହଯାତ୍ରୀ ମାନଙ୍କ ସହ ଓହ୍ଲେଇଥିଲା ବସ୍ ରୁ ଆଉ ବସିଥିଲା …
ପାଦଟିଏ ଆଗକୁ …
ସକାଳର ନରମ ଖରା ବିଛେଇ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିଲା ଅଗଣା ସାରା । ଅଧାଖୋଲା ଝରକା ଦେଇ ଚେନାଏ କିରଣ ଖଟ ଉପରେ ପଡ଼ି ଲମ୍ବି ଯାଇଥିଲା ଖଟ ତଳ ଯାଏଁ । କଡପଟ ହୋଇ ଶୋଇଥିଲେ ସୁମନ୍ତ । ପିଲାମାନେ ଉଠି ମୁମ୍ବାଇ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ଗଲେଣି । ଜେଜେମାଆର ଏକାଦଶାହପାଇଁ ନାତୁଣୀ ସାରା ସ୍କୁଲ ମିସ୍ କଲାଣି ଅନେକ ଗୁଡ଼ାଏ ଦିନ । ନଅଟା ବେଳକୁ ଏୟାରପୋର୍ଟରେ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ହେବ ଜାଣି ସୁଦ୍ଧା ଶେଯ …
ପ୍ରେମ
ଆଜି ଜୀବନର ପ୍ରଥମ ତୁଷାରପାତ ଦେଖିଲି ମୁଁ । ଲାଗୁଥିଲା ଯେମିତି ପରୀ ରାଇଜରେ ବୁଲୁଛି । ସଞ୍ଚିତଙ୍କ ହାତଧରି ବାହାରି ଆସିଥିଲି ଆପର୍ଟମେଣ୍ଟରୁ । ବରଫର ଗୁଣ୍ଡ ସବୁ ଝରି ପଡୁଥିଲା ତୁଳା ଖଣ୍ଡ ପରି । ଶ୍ଵେତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟମାସର ଆଗମନରେ ଖୁସି ଥିଲେ ସମସ୍ତେ । ଟ୍ରେସି ଫୋନ୍ କରି ତା ଘରକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲା ଆମ ଦୁହିଁଙ୍କୁ । ସେମିତି ଚାଲି ଚାଲି ତୁଷାରର ଛିଟାକୁ ଦେହରେ ମୁହଁରେ ବୋଳିହୋଇ ଆମେ ପହଞ୍ଚିଲୁ …
ବୋହୂ
‘ହେଇଟି ବୋଉ, ପତିତପାବନ ବାନା ଦିଶିଲାଣି’ - ସରିତା ମୋ ପାଖ ସିଟରୁ ଅଧା ପଛ ଆଡକୁ ଝୁଙ୍କି ଯାଇ ବୋଉ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କହିଲେ । - ‘ଆମେ ସମୁଦ୍ରକୂଳ ଯିବା?’ - ହାତ ଯୋଡ଼ି ମୁଣ୍ତରେ ଲଗେଇ ପତିତପାବନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମୁଣ୍ଡିଆ ମାରୁଥିବା ବେଳେ ପଚାରିଦେଲା ବୋଉ । ପତିତପାବନ ବାନା ବୋଉ ଦେଖି ପାରୁଥିଲା କି ନା କେଜାଣି? ହଠାତ୍ ତା’ ମୁହଁରୁ ସମୁଦ୍ରକୂଳ ଯିବା କଥାଶୁଣି ଷ୍ଟିଅରିଂ ଉପରେ ମୋ ହାତ ଟିକେ …
ଶେଷ ସଂଳାପ
ସବିତା କଳାକାର । ଅଭିନୟ କଲାବେଳେ ଚରିତ୍ରଟି ସହ ଏକାତ୍ମ ହୋଇଯାଏ ସେ । ଘୋଷିଥିବା ସଂଳାପ ସ୍ଵତଃ ବାହାରିଯାଏ ତା’ ମୁହଁରୁ । ଜୀବନରେ ଘଟୁଥିବା ସୁଖ ଦୁଃଖର ଛାଇ ପଡେନା ତା’ ମୁହଁରେ । ମଞ୍ଚରେ ମିଛ ସମ୍ପର୍କର ମୁଖା ଭିତରେ ବେଶ୍ ସହଜରେ ଲୁଚିଯାଏ ତା’ର ସତ ଜୀବନ । ପୃଷ୍ଠା ପରେ ପୃଷ୍ଠା ସଂଳାପ ଖୁବ୍ କମ୍ ସମୟରେ ମନେ ରଖିଦେଇ ପାରୁଥିବା ସବିତା, ଶଶଧର ଘୋଷେଇ ଥିବା ସେଇ ଚାରିଧାଡ଼ି …
ସଂସ୍କାର
ବସରେ ଭିଡ ଦେଖି କାହିଁକି କେଜାଣି ଟିକେ ଦବିଗଲା ମାଳର ମନ । କାଳିଆର ନବଯୌବନବେଶ ଦର୍ଶନ ନିମନ୍ତେ ବାହାରିଥିଲା ସକାଳୁ ସକାଳୁ , ସାଙ୍ଗରେ ଝିଅକୁ ନେଇ। ଚାରିଟା ବସ ଛାଡ଼ିସାରିଲାଣି ଭିଡ ଦେଖି । ଏଇ ବସ୍ ରେ ନ ଉଠିଲେ ଆଉ ଯାଇହେବନି, ସକାଳ ବେଳା । "ଏ, ମାଳ, କୁଆଡେ ? ପୁରୀ ବାହାରିଛ କି ମାଆ ଝିଅ" ? ନବଘନର ସ୍ୱର ଶୁଣି ଟିକେ ଦମ୍ଭ ପଶିଲା ମାଳ ଦେହରେ …
Suchitra Mishra 